کنترل خشم
زیربنای احساس خشم معمولاً یک تفکر وجود دارد، تفکری که میتواند به شکل یک سؤال یا یک جمله خبری یا حتی یک تصویر باشد. مثل اینکه چرا این فرد حرف منطق را نمی پذیرد؟ یا چطور یک انسان میتواند تا این حد ظالم باشد؟ یا بصورت جمله خبری، مثل اینکه آن فرد دروغ می گوید، یا مثلا من چند بار اشتباهش را تذکر دادم اما باز هم انجام داد. گاهی هم تصاویری به ذهن فرد خطور می کند که باعث عصبانیتش می شود مثل اینکه عده ای دارند به او می خندند.
برای دستیابی به این افکار اول باید آنها را پیدا کرد، این افکار سالها در ذهن شما وجود داشتند و به صورت یک فکر روتین پذیرفته شده اند و بسیار طبیعی و درست به نظر می آیند، طوری که هرگز در صدد اصلاحشان برنیامده اید و برخلافشان عمل نکرده اید. بنابراین پیدا کردن این افکار نیازمند کمی صبر و حوصله و مشاهده گری خودتان است. این افکار شاید درست باشند شاید هم نباشند اما به طور یقین ناکارامد هستند، چرا که باعث خشم می شوند.
اینکه همه آدمها باید حرف درست را بپذیرند کاملاً منطقی و عقلانی است اما امکان پذیر نیست، در واقعیت همیشه کسانی هستند که پذیرای حرف حساب نیستند، حالا به دلایل مختلف از طرف دیگر منطق افراد با هم متفاوت است چرا که زاویه دید و طرز نگرش انسانها متفاوت است. چسبیدن به این فکر از ما فردی غیر منعطف و پرخاشگر میسازد. در روانشناسی به این طرز فکر خطای منطقی میگوییم. جمله کاملاً درست است اما بر اساس آن عمل کردن خطاست، چرا که در عالم واقعیت ما نمیتوانیم جلوی رخ دادن آن را بگیریم و باعث رنج فراوان خواهد شد. پس برای کنترل خشم باید خطاهای منطقی خود رابشناسیم و به آنها پاسخ مناسب بدهیم.
مثلا بگوییم درست است که حرف حساب جواب ندارد و باید حرف منطق را پذیرفت اما چه می توان کرد وقتی یک نفر متوجه نمیشود یا نمی خواهد متوجه شود، در دنیا همه جور آدمی وجود دارد و من نمی توان همه را تغییر دهم. این تفکر کارامد و آرامش بخش مانع عصبانیت می شود. از طرف دیگر خشم نشانه ضعفی در درون خود فرد است. اگر فردی با رفتار دیگران این تصویر به ذهنش خطور می کند که آنها مرا مسخره می کنند، گاهی می تواند نشانه این باشد که فرد خودش باور دارد که فردی مضحک است.
اگر از این فرد بپرسید چرا باید مسخره کنند احتمال شنیدن این جواب زیاد است، نمیدانم ولی خب مسخره میکنند دیگه. گاهی ما خودمان را باور نداریم و دارای یکسری نقاط ضعف میدانیم و رفتار دیگران نقاط ضعف ما را به رخ ما می کشد و عصبانی می شویم. در این موارد مراجعه به روانشناس برای حل این مسئله بسیار ضروریست چرا که این مشکل که ریشه های عمیقی دارد، بر جنبه های بسیاری از زندگی اثر منفی می گذارد و نیازمند کمک تخصصی است.
