آنچه در این متن میخوانیم:
- کودک معلمش را دوست ندارد؛ والدین چه باید بکنند؟
- چه زمانی با معلم صحبت کنیم؟
- اگر مشکل همچنان ادامه داشت چه باید کرد؟
- جمعبندی
-
کودک معلمش را دوست ندارد؛ والدین چه باید بکنند؟
گاهی پیش میآید که کودک از معلم خود احساس خوبی ندارد یا تصور میکند معلم نیز او را دوست ندارد. این اتفاق در بسیاری از مدارس رخ میدهد و همیشه به معنای وجود یک مشکل جدی نیست. تفاوت در شخصیت، شیوه تدریس یا انتظارات معلم میتواند باعث ایجاد چنین احساسی شود.
در بیشتر موارد، پس از گذشت چند هفته، کودک به محیط کلاس و سبک تدریس معلم عادت میکند و نگرانیها کاهش مییابد. بنابراین بهتر است والدین پیش از هر اقدامی، ابتدا واقعیت را بررسی کنند و از قضاوت عجولانه بپرهیزند.
-
وظیفه والدین در این شرایط چیست؟
فرقی نمیکند کودک معلمش را دوست داشته باشد یا خیر؛ وظیفه والدین این است که به او کمک کنند تا در مدرسه بهترین عملکرد خود را نشان دهد.
احساس منفی نسبت به معلم نباید باعث افت تحصیلی یا بیتوجهی به تکالیف مدرسه شود. شما نمیتوانید فرزندتان را مجبور کنید کسی را دوست داشته باشد، اما میتوانید به او یاد بدهید چگونه احساسات خود را مدیریت کند و رابطهای محترمانه با معلمش داشته باشد.
-
بین واقعیت و برداشتهای کودک تفاوت قائل شوید
پیش از هر اقدامی از خود بپرسید:
- آیا واقعاً مشکلی وجود دارد؟
- آیا کودک تجربه شخصی خود را بیان میکند یا حرف دیگران را تکرار میکند؟
- آیا این مشکل موقتی است یا بهطور مداوم ادامه دارد؟
پاسخ به این پرسشها به شما کمک میکند تصمیم منطقیتری بگیرید.
-
در ابتدای سال تحصیلی عجولانه قضاوت نکنید
بسیاری از کودکان در روزها یا هفتههای نخست مدرسه درباره معلم جدید خود اظهار نارضایتی میکنند. گاهی این نگرانیها از حرف دوستان یا خواهر و برادرهای بزرگتر شکل میگیرد و هنوز تجربه واقعی پشت آن وجود ندارد.
بهتر است با آرامش به کودک اطمینان دهید که هنوز برای قضاوت زود است و فرصت بدهد تا معلمش را بهتر بشناسد. حتی میتوانید تجربه سالهای قبل را به او یادآوری کنید؛ شاید ابتدا از معلم قبلی هم خوشش نمیآمد، اما در پایان سال به او علاقهمند شده بود.
-
بررسی کنید مشکل واقعی است یا خیر
اگر شکایتهای کودک ادامه پیدا کرد، موضوع را دقیقتر بررسی کنید.
از او بخواهید مثالهای مشخصی بیان کند. ببینید اتفاقات را خودش تجربه کرده یا فقط از دیگران شنیده است. همچنین بررسی کنید آیا شواهدی وجود دارد که نشان دهد واقعاً در کلاس مشکلی وجود دارد یا خیر.
-
با کودک درباره احساساتش صحبت کنید
به فرزندتان فرصت دهید احساساتش را بدون ترس و نگرانی بیان کند. با دقت به صحبتهای او گوش دهید و بدون قضاوت حرفش را بشنوید.
در عین حال به او توضیح دهید که در زندگی همیشه با افرادی روبهرو خواهد شد که شاید آنها را دوست نداشته باشد، اما باید بتواند با احترام و همکاری در کنارشان فعالیت کند. یادگیری این مهارت، یکی از مهمترین بخشهای رشد اجتماعی کودک است.
-
مهارتهای ارتباط با معلم را به کودک آموزش دهید
اگر کودک یاد بگیرد چگونه رفتار مناسبی در کلاس داشته باشد، احتمال شکلگیری رابطه مثبت با معلم بیشتر خواهد شد.
-
خوب گوش دادن را تمرین کنید
تقریباً همه معلمان از دانشآموزانی که با دقت گوش میدهند، استقبال میکنند.
در خانه مهارت گوش دادن را تمرین کنید. جملهای به کودک بگویید و از او بخواهید آن را تکرار کند. همچنین به او آموزش دهید هنگام صحبت معلم، تماس چشمی برقرار کند و با رفتار خود نشان دهد که به درس توجه میکند.
-
اطاعت از دستورالعملهای کلاس را یاد بدهید
رعایت قوانین کلاس یکی از مهمترین مهارتهای هر دانشآموز است.
در خانه نیز میتوانید این مهارت را تمرین کنید. هر زمان از کودک درخواستی داشتید، از او بخواهید ابتدا دستور را تکرار کند تا مطمئن شوید آن را درست متوجه شده است.
-
انجام منظم تکالیف را جدی بگیرید
تکالیف مرتب، تمیز و کامل نشان میدهد کودک برای درس و معلم خود ارزش قائل است.
این موضوع باعث میشود معلم نیز با علاقه بیشتری تکالیف او را بررسی کند و ارتباط مثبتتری با دانشآموز برقرار شود.
-
ادب و احترام را تقویت کنید
همه افراد دوست دارند با احترام با آنها رفتار شود و معلمان نیز از این قاعده مستثنا نیستند.
به کودک بیاموزید از واژههایی مانند «لطفاً» و «متشکرم» استفاده کند، هنگام صحبت مؤدب باشد و با لبخند و احترام با معلم ارتباط برقرار کند.
-
چه زمانی با معلم صحبت کنیم؟
اگر پس از گذشت مدتی مشکل همچنان ادامه داشت، بهتر است زمانی مناسب برای گفتوگو با معلم هماهنگ کنید.
هدف از این جلسه نباید سرزنش یا اعتراض باشد، بلکه باید تلاش کنید موضوع را از دید هر دو طرف بررسی کرده و راهحلی مشترک پیدا کنید.
-
بدون پیشداوری وارد گفتوگو شوید
به جای متهم کردن معلم، احساس کودک را مطرح کنید.
برای مثال میتوانید بگویید:
«فرزندم احساس میکند ارتباط خوبی با شما ندارد و این موضوع روی انگیزه درس خواندن او تأثیر گذاشته است. دوست دارم بدانم شما شرایط را چگونه میبینید.»
چنین رویکردی احتمال همکاری معلم را بسیار بیشتر میکند.
-
درباره نقاط قوت و ضعف کودک صحبت کنید
اطلاعاتی که درباره شخصیت، علایق، تواناییها و حتی نقاط ضعف فرزندتان در اختیار معلم قرار میدهید، به او کمک میکند برخورد مناسبتری با کودک داشته باشد.
در مقابل، شما نیز میتوانید از دیدگاه معلم درباره عملکرد فرزندتان اطلاعات ارزشمندی به دست آورید.
-
اگر مشکل همچنان ادامه داشت چه باید کرد؟
اگر با وجود همکاری والدین و معلم، مشکل همچنان باقی ماند یا احساس کردید موضوع به رفتارهای جدی و تکرارشونده مربوط میشود، بهتر است با مدیر، معاون یا مشاور مدرسه گفتوگو کنید.
گاهی مسئولان مدرسه میتوانند با میانجیگری مشکل را برطرف کنند و در صورت نیاز، راهکارهای دیگری مانند تغییر کلاس یا برنامه حمایتی را پیشنهاد دهند.
-
جمعبندی
اینکه کودک در مقطعی از تحصیل معلمش را دوست نداشته باشد، اتفاقی غیرعادی نیست. مهم این است که والدین بدون عجله و قضاوت، ابتدا واقعیت را بررسی کنند، به احساسات فرزندشان احترام بگذارند و مهارتهای ارتباطی لازم را به او آموزش دهند. در بسیاری از موارد، گفتوگوی سازنده میان والدین، کودک و معلم میتواند سوءتفاهمها را برطرف کرده و محیطی آرامتر برای یادگیری فراهم کند.
