از کجا بدانم در موقعیت های مختلف گذشت کردن رفتار مناسبی است یا نه؟! وقتی میبخشم و نادیده میگیرم، آیا کار درستی انجام داده ام؟! یا اینکه باید روی موضع خودم پافشاری بکنم؟! ملاک و معیار رفتار مناسب چیست؟!
نکته ای که تو این مورد بسیار کمک کننده است اینه که ما گذشت می کنیم که اوضاع بهتر شه و یا اینکه تأثیر مثبتی بر افراد بگذاریم. فقط تحت این شرایط بخشیدن و کوتاه آمدن ما معنای گذشت را میدهد. آنجایی که میتوانم نبخشم اما میبخشم، چون امیدوارم که بخشیدن فایده دارد و شفا بخش است. نه اینکه چون میترسم میبخشم و کوتاه میام، یا اینکه به دلیل ضعف های خودم میبخشم! چون قوی نیستم و ایستادگی را بلد نیستم. با اینکه بارها و بارها بخشیده ام و هیچ فایده ای نداشته است، باز هم میبخشم.
اینجا مشکل این است که راه حل دیگه ای به ذهنم نمیرسد، و یا توانایی های لازم را ندارم. اما اصرار دارم که من دارم گذشت میکنم. این گذشت نیست و تسلیم است. تسلیم هیچ فایده ای ندارد و برعکس نتیجه بسیار منفی دارد. تسلیم یک رفتار منفعلانه است که باعث ایجاد و یا تشدید خشم در فرد می شود. هیچ رابطه ای با تسلیم اصلاح نشده است! فراموش نکنیم که یکی از ارکان رابطه سالم برابری هست.
